پروانه همونجاست ولی چون خیلی خیلی نزدیکه شما نمیتونید زیبایی بی اندازه ی اونو درک کنید.
ما آدمها فقط وقتی متوجه ی این لذتهای نزدیک میشیم که اونها رو از دست داده باشیم .
وقتی متوجه ستون فقراتمون و کارکردش میشیم که درد بگیره .وقتی متوجه مقدار متناسب مخاط درونمون میشیم که نمیتونیم بزاقمون رو ببلعیم. وقتی متوجه چشممون میشیم که دیگه نمیبیینیم! و هزاران لذت دیگه که ما متوجهش نمییشیم .
بیاین توی این لحظه لذتهاتونو بشمارید. لذتهای خیلی خیلی نزدیک رو. بدون اینکه به نداشتنهای آدمهای دوروبرتونن فکر کنید .
الان کجایید؟ توی ماشیین؟ به سمت خونه حرکت میکنید؟می خواید برای نهار خونه باشید؟
پس شما لذتهای زیادی اطرافتون دارید. شما میتونید به راحتی دست و پاتون رو حرکت بدید! پس ازش لذت ببرید!!!!
شما یه ماشین دارید که کلی باعث آسایش شماست. پس ازش لذت ببرید !!!!
شما قدرت هماهنگی اعضای بدنتون رو با کمک مغرتون دارید . شما میتونید رانندگی کنید. پس ازش لذت ببرید!!!
شما خونه ای برای زندگی دارید . پس ازش لذت ببرید !!!!
شما کسانی رو دارید که دوستتتون دارند و منتظر شما هستن تا درب رو براتون باز کنند. پس از داشتنشون لذت ببرید !!!
شما به راحتی نفس میکشید و بدن شما به راحتی اکسیژن رو و وارد سلولهایی بدنتون میکنه پس از هر دم و بازدمتون لذت ببرید....
حواستون به لذتهایی نزددیکتون باشه .
و بابتش شکر گذار باشید و به دیگران کمک کنید پروانه ای که بببین ابروهاشون نشسته رو ببینن ، ازش لذت ببرن، و بابتش شکر گذار باشن.
برچسب:
نویسنده: آناهیتا کریمیپور