فراموشی

گاهی یه بازه زمانی ، یه پرانتز باز پرانتز بسته تو زندگیت هست که میخوای حذفش کنی. با خودت میگی کاش اتفاق نیفتاده بود .یا آرزو می کنی کاش یادم میرفت ...

گاهی این پرانتز ها انقدر سنگین میشن که نمیتونی تنهایی هضمش کنی.نمی تونی با داشتنش روی پشتت به راه رفتن ادامه بدی.برای همین بیرون میریزی به اشتراک میگذاری پرانتز رو باز و بازتر میکنی شاید میخوای دردت دیده بشه یا درک بشی .گاهی اونو تو یه ویترین شیشه ای میذاری که قدرتت رو به رخ بکشی گاهی فقط میخوای شناخته بشی درک بشی گاهی ...